پيمان — Sun, 29 Jul 2007 01:05:00 GMT

بمون که بعد از تو اميدي نيست اميد به من نااميدي نيست

گر دوست باشيم به محبت محبت نيست چاريه ي مشکل من

گر عاشقم ز عاشقاي دنيا نيست درمان درد من

از بزرگان گله اي نيست گرگله اي هست دگرحوصله اي نيست

دوستان از من چه دانند چر دانند جز ظاهر چيزي ندانند

بمان اي علاج نااميدي شايد بود اين درد را اميدي

تو غريبه من يه عاشق که برات دل نگرونه

فاصله بين من و تو اززمين تا آسمونه

روزاي خوبه گذشته کاشکي بر ميگشت دوباره

شباي سرد جدايي باز ميشد پراز ستاره

کاش ميديدم که نگاهت پر عشقه مهربونه

از لب تو ميشنيدم غزلاي عاشقونه

تن من پر از شکايت دل من پر از حکايت

من ميخواستم با تو باشم برسم تا بي نهايت

تو هنوز تو آسموني من زمينم که اسيرم

من بازم در انتظارم که نفس از تو بگيرم

تو غريبه من يه عاشق که برات دل نگرونه

فاصله بين من و تو اززمين تا آسمونه

روزاي خوبه گذشته کاشکي بر ميگشت دوباره

شباي سرد جدايي باز ميشد پراز ستاره

باز ميشد پراز ستاره

تقديم به تنها عشقم .................